Kwiaty doniczkowe

Niewiele o wyglądzie, a dużo o potrzebach roślin

Posts Tagged ‘rośliny ozdobne z liści’

Peperomia

Posted by zojalitwin w dniu 09.09. 2010

Peperomia

Opis

Rodzina: Piperaceae – pieprzowate.

W naszych kwiaciarniach można kupić kilkanaście gatunków i odmian peperomii różniących się znacznie od siebie wyglądem. Chociaż wszystkie mają dość grube mięsiste liście, to u niektórych są one lśniące i gładkie, a u innych kędzierzawe, o mocno pofałdowanej powierzchni. Ich kolorystyka jest bardzo bogata. Bywają nie tylko zielone, ale także purpurowo-fioletowe albo w białe, żółtawe lub różowe plamy i paski.

Pędy niektórych peperomii są wzniesione, innych zwisłe. Osiągają długość od 10 do 50 cm. Pewna grupa gatunków ma pędy bardzo skrócone, a ich liście tworzą rozetę.

Gatunki o krótkoogonkowych mięsistych liściach potrafią przetrwać bez szwanku okres suszy, długoogonkowe liście szybciej więdną. Jeśli peperomie nie są nawożone, przestają rosnąć, ale urody nie tracą.

Występowanie

Ameryka południowa i Środkowa.

Wysokość

Rośliny o zróżnicowanym pokroju. Są formy wzniesione jak również są formy zwisające.

Termin kwitnienia

Dość zróżnicowany najczęściej środek lata.

Kolor kwiatu

Kwiatostan peperomii jest cienki i dość długi kłos złożony z bardzo maleńkich, zielono-kremowych i bardzo ciasno ułożonych kwitków. Zatem kwiatki jako takie nie mają wartości zdobniczej natomiast uroda kłosa to rzecz gustu. Jest jednak typową cechą tego rodzaju roślin.

Stanowisko

Peperomie najlepiej rosną w miejscach, do których dociera łagodne, rozproszone światło. Latem nie mogą stać tuż przy południowym ani zachodnim oknie, bo ostre promienie powodują powstawanie plam na liściach. Zimą zaś – przeciwnie, warto je przenieść na parapet, bo z dala od okna, ich pędy wyciągają się.

Wymagania

TEMPERATURA Wszystkie gatunki są wrażliwe na chłód. Latem najlepiej się czują w temperaturze 20-25°C, zimą w 18-20°C. Uwaga: przy 5-8°C zupełnie marzną, dlatego w zimnych okresach roku trzeba je osłaniać podczas wietrzenia mieszkania.

WODA Rośliny te nie znoszą nadmiernego podlewania (zwłaszcza, gdy jest chłodno), bo powoduje ono gnicie korzeni. Ziemia w doniczce powinna być wilgotna, a nie mokra. Zanim dostarczymy jej kolejną dawkę wody, musi lekko przeschnąć.

Jako mieszkanki tropikalnych lasów peperomie wymagają dużej wilgotności powietrza. Doniczkę można ustawić na podstawce z kamykami i odrobiną parującej wody na dnie.

NAWOŻENIE Peperomie zasilamy od marca do października co dwa tygodnie nawozem dla roślin o ozdobnych liściach (np. Agrecol do roślin zielonych lub Nawomix – rośliny doniczkowe). Odmiany, które tworzą dużo kwiatów, można dokarmiać od czasu do czasu np. Biohumusem bądź Bio-ekorem dla roślin kwitnących. Zamiast wielokrotnego można zastosować jednokrotne zasilanie wiosną, używając nawozu wolno działającego, np. Osmocote lub Horticote.

PRZESADZANIE Wszystkie gatunki rosną dosyć powoli i płytko się korzenią, dlatego nie wymagają częstego przesadzania. Do nowych doniczek – najlepiej płaskich – przenosimy je tylko wówczas, gdy bardzo się rozrosną. Zabieg przeprowadzamy wiosną, używając ziemi uniwersalnej o odczynie lekko kwaśnym (pH 6-6,5). Pamiętajmy o drenażu na dnie.

CIĘCIE Gatunki peperomii o długich pędach warto co roku wiosną podcinać. Dzięki temu zagęszczą się

i zyskają ładniejszy pokrój.

Rozmnażanie

PRZEZ PODZIAŁ. Silnie rozrośnięte okazy gatunków tworzących kępy dzielimy na 2-3 części. Najlepiej zrobić to wiosną lub wczesną jesienią. Po ostrożnym wyjęciu rośliny z doniczki, tak by nie połamać kruchych liści, rozcinamy bryłę korzeniową ostrym nożem. Usuwamy najstarsze liście oraz zaschnięte lub gnijące korzenie. Rośliny sadzimy do mniejszych doniczek. Warto je kilka dni trzymać pod osłoną z bezbarwnego woreczka foliowego lub szklanym kloszem, żeby wokół nich było więcej wilgoci.

Z FRAGMENTÓW PĘDÓW. Zdrowe pędy tniemy na odcinki kilkucentymetrowej długości, tak by miały 2-3 pary liści. Po oberwaniu dolnych liści sadzonki umieszczamy w wilgotnym piasku i niezbyt szczelnie przykry-ly przezroczystą folią. Bez trudu się ukorzeniają, począwszy od wiosny aż do jesieni.

Z LIŚCI. Wytworzyć korzenie potrafią także duże liście, takie jak np. peperomii kluzjolistnej. Obcinamy je z ogonkiem, który skracamy do długości około 2 cm, a następnie zagłębiamy do podstawy blaszki w mieszaninie piasku z torfem i okrywamy folią. Jeśli podłoże będzie cały czas ciepłe i lekko wilgotne, wytworzą się korzenie po 3-4 tygodniach. Dopiero po tym czasie zaczną się rozwijać nowe liście. Gdy te podrosną, można będzie przesadzić młode peperomie do doniczek.

Choroby

Liście tracą jędrność, podwijają się i zasychają. Często tak się dzieje przy mocno nagrzanych kaloryferach, szczególnie gdy peperomia stoi w ich pobliżu lub wysoko pod sufitem. To znak, że roślinie jest za gorąco lub

odczuwa brak wilgoci w podłożu lub w powietrzu. Trzeba wówczas umieścić ją w chłodniejszym miejscu, gdzie powietrze nie jest bardzo wysuszone, np. w chłodnej sypialni, lub przynajmniej regularnie podlewać i zraszać roślinę.

Liście matowieją, blakną, pojawiają się plamy oparzeniowe. Tak się dzieje, jeśli peperomia stoi latem przy nagrzanym oknie. Trzeba ją przenieść w głąb mieszkania lub osłonić firanką. Zimą może powrócić na południowy parapet.

Liście bledną, a pędy się nadmiernie wyciągają. Obserwuje się to u roślin stojących w ciemnych kątach. Trzeba je przenieść bliżej okna lub doświetlać energooszczędną żarówką.

Liście nieregularnie się fałdują,  na spodzie pojawia się gęsta sieć ciemnozielonych powierzchniowych kanalików biegnących do nerwu głównego. Takie zmiany zachodzą u okazów uprawianych w chłodzie i wilgotnej ziemi. Zanikają, gdy dostosujemy warunki do potrzeb rośliny. Warto to zrobić jak najszybciej, bo właśnie nadmierna wilgotność jest główną przyczyną niepowodzeń w uprawie peperomii.

Liście czernieją i gniją, pokrywają się szarym nalotem. Są to objawy mokrej zgnilizny.. Zmiany pojawiają się też u nasady pędów. Zwykle ta choroba grzybowa atakuje rośliny po długotrwałym zalaniu korzeni, do czego często dochodzi, gdy doniczka z peperomia umieszczona jest w osłonce, na dnie której gromadzi się’ za dużo wody. W początkowej fazie choroby krótkotrwałe przesuszenie podłoża lub wymiana ziemi, a potem stosowanie prawidłowej pielęgnacji wystarczy, aby uratować roślinę, natomiast mocno zaatakowane okazy trzeba wyrzucić.

W katach liści kłaczki białej „waty” – wełnowce. Szkodniki zwalczamy, wtykając w ziemię pałeczki Provado Combi bądź Tarcznik albo opryskujemy roślinę preparatem Actellic.

Na dolnej stronie liści delikatna pajęczynka, na górnej stronie pojawiają się żółte plamy – przędziorki. Zwalczamy je za pomocą pałeczek (jak wyżej) lub opryskujemy jednym z preparatów Karate albo Rufast. Zabieg powtarzamy po siedmiu-dziesięciu dniach.

Uwagi

Najczęściej uprawiane gatunki to:

Peperomia caperata (peperomia kędzierzawa) – Roślina osiąga wielkość do 15 cm, o liściach owalnych, mięsistych, kędzierzawych i ciemnozielonych o charakterystyczne zagłębionych żyłkach. Ogonki liściowe ma różowawe.

Peperomia clusiifolia (peperomia kluzjolistna) – z rozgałęzionymi, czasem płożącymi, czerwonawo–zielonymi pędami o wysokości do 20 – 30cm. Liście ma owalne, mięsiste, długości 8-15 cm, o lekko wklęsłych i zabarwionych na purpurowo obrzeżach.

Peperomia magnoliaefolia (peperomia magnoliolistna) – Jest to roślina, o wzniesionych rozgałęzionych pędach, o wysokości do 25 – 30 cm. Ma prawie okrągłe, grube, mięsiste, błyszczące liście, o długości 10 cm lub więcej, znajdujące się na grubych i mięsistych ogonkach. Istnieje odmiana ‚Variegata’

Peperomia sandersii (peperomia argyreia) – Roślina około 20 cm wysokości, o liściach owalnych, mięsistych grubych i ciemnozielonych (o długości ok. 10 cm) w szerokie srebrne pasy, od nasady ogonka do końca liścia. Ogonki liściowe są ciemnoczerwone o długości do 12 cm, a kwiaty niepozorne.

Peperomia scandens (peperomia rozesłana) – Roślina, o różowawo-zielonych pędach, wysokości do 1 m, o mięsistych, owalnych, sercowatych i spiczastych liściach do 5 cm długości. Są one woskowate i jasnozielone. Ogonki liściowe mają czerwonawe zabarwienie.

Peperomia glabella (peperomia gładka) zielone gładkie liści osadzone na czerwonych pędach, lubi małe doniczki. Istnieje odmiana „Variegata” o jasnych brzegach.

Posted in Uncategorized | Otagowane: , , | 9 Comments »

 
Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 57 other followers