Kwiaty doniczkowe

Niewiele o wyglądzie, a dużo o potrzebach roślin

Skimia japońska

Posted by zojalitwin w dniu 27.11. 2011

©

©Skimmia japonica  

Opis

Rodzina:  Rutaceae – rutowate

Na wstępie chciałam poinformować, że dokładnie opisałam charakterystykę gatunku i odmian przy uprawie skimmi w gruncie. Tu tylko kopiuję ten sam fragment. Kto ma zatem ochotę poczytać o uprawie skimmi gruntowej wystarczy jeśli przeczyta to co znajduje sie pod zakładką wymagania i pielęgnacja reszta jest praktycznie ta sama. Zdecydowałam się na taki krok bo wiem że roślina jest też traktowana jako roślina domowa i posiadaczy nie chciałam odsyłać do innego blogu.

Jest to zimozielony krzew o bardzo regularnej kopiastej formie. Pędy wzniesione, zdrewniałe. Mają jedną wadę są dość kruche. Liście skórzaste, eliptyczne lub podługowate, błyszczące i ciemnozielone wierzchem, a jaśniejsze od spodu, uszkodzone wydzielają miły zapach. Osadzone są przede wszystkim w górnej części pędu. Jesienią tworzą się pąki kwiatowe, które w takcie zimy stają się ciemno czerwone. Same kwiaty są drobne, praktycznie białe, ale na różowawych szypułkach. Zebrane są w szczytowe, dość duże wiechy. Ponieważ u nas w uprawie znajduje się przede wszystkim skimia japońska to trzeba wyjaśnić, że jest to to roślina dwupienna. Na osobnym egzemplarzu są kwiaty żeńskie, a na osobnym kwiaty męskie. Jeśli wyczuwamy dość intensywny i miły zapach to oznacza że mamy roślinę męską. Kwiaty u egzemplarza żeńskiego mają zapach na granicy wyczuwalności. Natomiast późną jesienią na egzemplarzach żeńskich pojawiają się jagodokształtne, czerwone owocki. Odcień owoców różnić się może w zależności od odmiany. Wewnątrz znajdują się nasiona.

 Czasem można dostać na rynku formę botaniczną o nazwie Skimmia japonica subsp. reevesiana. Ta forma naszego gatunku jest wyróżniana także dlatego, że kwiaty ma obupłciowe. To oznacza, że bez drugiego osobnika będziemy mieć wiosną kwiaty, a jesienią jagody. Uprzedzam jedynie, że w ogrodzie i to pod okryciem może się udać tylko w zachodnich rejonach kraju. Raczej jednak przeznaczyć ją do uprawy w donicy.

Popularniejsze odmiany męskie:

‚Godrie’s Dwarf’ – Ta odmiana ma maksimum 40 cm wysokości. Kwitnie bardzo obficie i biało-zielonkawe kwiaty o prawie brązowych pylnikach.

‚Magic Marlot’ – Jest to odmiana bardzo wolno rosnąca. Po 10 latach dorasta do około 0,5 metra. Stosunkowo małe liście srebrzystoniebieskie z jasnozielonym obrzeżeniem. Pąki z początku zielonkawe przebarwiają się na różowo-czerwone. Kwiaty są białe. Do uprawy wprowadzono dopiero w 2007 roku przez holenderską szkółkę. .

‚Kew Green’ – Jest to odmiana mieszańcowa. Wyselekcjonowano ją z mieszańca Skimmia anquetilia x Skimia japonica i nazwano tego mieszańca S. x confusa. W ogrodach Kew prowadzono selekcję i udało im się uzyskać tę odmianę. Z racji swych jasnozielonych pąków i później białychlub białozielonkawych kwiatów oraz niezbyt dużych liści wykorzystuje się tę odmianę w bukieciarstwie, ale także jest doskonałą odmianą na bonsai. Jest to jedyna jak na razie odmiana bez szkody wytrzymująca na zewnątrz pełne słońce.

‚Rubella’ – Jest to chyba najpopularniejsza odmiana męska. Stosunkowo szybko(jak na skimię) osiągnie wysokość 150 cm. Jej atutem są bardzo ciemne pąki i lekko zarózowione kwiaty z pomarańczowymi pylnikami.

‚Rubinetta’ – Od swej poprzedniczki różni się przede wszystkim mniejszymi rozmiarami jako że jej wysokość maksymalna to około 80 cm. W ogrodzie nieco mniej odporna.

Popularniejsze odmiany żeńskie:

‚Bowles Dwarf’ – Odmiana z serii karłowych. Wysokość do 45 cm a szerokość około 60 cm. Kwiaty białe na zielonych szypułkach. Owoce czerwone.

‚Fructo-albo’ – Jest to odmiana z serii niewielkich bo 60 -cio centymetrowych lecz szerokości do 1 metra. Ma białe owoce.

‚Foremani’ syn.’Veitchii’ – Jest to to dość duża odmiana bo osiąga 150 cm, ale ma bardzo duże wiechy kwiatów i jasnoczerwone jagody.

‚Nymans’ – Ma chyba największe i jasnoczerwone owoce już od października.

 Kto w okolicach świat będzie za zachodzie Europy ma możliwość zakupu odmiany obojnaczej jaką jest produkowana na razie przez jedyną holenderską szkółkę odmiana ‚Obsession’ ® Warto za taki prezent dać każde pieniądze. Nie jest sprawdzona jak będzie zachowywać się zimą w naszych ogrodach.

Występowanie

Od Korei począwszy przez Chiny po Japonię. Wszędzie rośnie na terenach podgórskich lasów.

Wysokość

Gatunek po kilku latach osiąga około 150 cm wysokości i mniej więcej tyle szerokości.

Termin kwitnienia

W czasie ciepłej wiosny zakwita w końcu kwietnia najczęściej jednak kwiaty rozwijają się w maju.

Kolor kwiatu

U gatunku i większości odmian kwiaty są białe. Różni je kolor pąków i szypułek u gatunku pąki są bardzo intensywnie czerwone wręcz karminowe na różowawych szypułkach.

Stanowisko

W mieszkaniu stawiamy ją w miejscu jak najjaśniejszym lecz z minimalnym udziałem słońca. Słońce jeśli jest to tylko w godzinach rannych bo skimmia lubi także stanowiska raczej chłodne. Wystawiona na zewnątrz wytrzyma trochę mniej korzystne warunki jednak nigdy nie może to być balkon o wystawie południowej lub pośredniej południowej. Wszystkie wystawy południowe będą zbyt słoneczne i zbyt ciepłe. Jedynie S. x confusa jest, po wcześniejszym przyzwyczajeniu, na tyle odporna iż może być uprawiana na tak usytuowanych balkonach czy tarasach. Uprawiana jednak wyłącznie za szybą nawet ona nie zniesie tych wystaw i zareaguje żółknięciem liści.

Wymagania i pielęgnacja

Kto ma dostęp do ziem przeznaczonych pod azalie, rododendrony, czy iglaki ma ułatwioną sprawę. Można też wykorzystać ziemię przeznaczoną pod paprocie. Ponieważ roślina musi mieć podłoże gwarantujące jej brak zalewania korzeni przy jednoczesnym utrzymywaniu podłoża stale lekko wilgotnego warto w obronie własnej i dla dobra rośliny dodać do każdej z tych ziem 1/3 objętości drobno utłuczonej kory lub ¼ objętości drobnego żwiru akwarystycznego. Mamy pewność, że roślina ma zarówno wodę jak i powietrze przy korzeniach. Przy braku możliwości odpowiednią mieszankę musimy sporządzić sami. W tym celu kupujemy worek ziemi do kwiatów najlepiej z nawozami o spowolnionym działaniu. Z lasu przynosimy około 1/3 objętości na wpół rozłożonej ściółki spod drzew liściastych(tylko nie dębu). Do tego albo trociny przynajmniej 2 lata kompostowane, albo drobno utłuczona kora lub ze 2 garście żwiru akwarystycznego tego najdrobniejszego. Wszystko to razem mieszamy i mamy idealne podłoże nie tylko dla naszej rośliny, ale można przy okazji przesadzić inne kwasoluby. Ponieważ skimia rośnie wolno należy dać jej doniczkę tylko o numer większą i samo przesadzanie wykonać kiedy jest naprawdę niezbędne.

Przesadzenia dokonujemy po kwitnieniu to w tym samym czasie jeśli mamy odmianę męską (męskie odmiany mają dość intensywny zapach kwiatów. U odmian żeńskich zapach jest na granicy wyczuwalności) usuwamy przekwitłe kwiatostany. Jak to zrobić można podpatrzeć na filmiku znajdującym sie pod linkiem http://youtu.be/q7TP4lEW0qU Przy okazji jeśli nasz krzaczek zgubił ładną kulistą postać to można mu w tym czasie pomóc przycinając co potrzeba. Od tej pory praktycznie pozostaje nam tylko podlewanie. Starajmy się podlewać przegotowaną wodą by jak najdłużej zachować kwasowość podłoża. W trakcie sezonu jeśli nie przesadzaliśmy rośliny to przyda mu się zasilanie nawozami do azalii, lub hortensji, lub iglaków, lub paproci. Zawsze jednak zaglądajmy na etykietę i wybierajmy ten który ma najniższą wartość przy symbolu Ca (po łacinie wapno to calcium stąd symbol). Mimo stosowania takich nawozów nie zaszkodzi przynieść trochę wilgotnej i nieco rozłożonej ściółki z lasu położyć na wierzch i podlać. Jeśli w doniczce jest prawie pełno nie przejmujmy się że wystaje, pod drugim lub trzecim podlaniu można to zebrać i wymieszać z ziemią w worku lub po pierwszym podlaniu zebrać i położyć na wierzch w innej doniczce innego kwasoluba. Od końca sierpnia przez całą zimę możemy obserwować jak pojawiają się, dorastają i wybarwiają pąki kwiatowe.

Teraz zima. Ci co mają widny garaż mogą tam wstawić roślinę już w październiku kiedy jest już chłodno ale nie ma jeszcze takich przymrozków by temperatura w pomieszczeniu spadała w okolice zera. Będzie to swoisty okres przystosowawczy. Nie dopuszczajmy jednak by roślina w doniczce stała w miejscu gdzie temperatury faktycznie spadają poniżej zera. Ziemia na grządce nie przemarza w takim stopniu jak łatwo ze wszystkich stron dostępna ziemia w doniczce. Jeśli tak jest, a nie mamy innego miejsca zabezpieczmy donicę owijając folią pęcherzykowatą lub w jakikolwiek inny sposób oraz postawmy donicę na płycie styropianowej lub deskach. Uprawiający roślinę wyłącznie w mieszkaniach proszę by postarali się o jak najchłodniejsze choć widne miejsce bo więcej zrobić nie mogą. Nie mogą mieć jednak roślinie za złe, że ta która przeszła okres spoczynku kwitnie znacząco lepiej.

Mrozoodporność

Tutaj brak w stu procentach sprawdzonych danych roślina w gruncie wytrzyma nasze zimy jeśli zabezpieczymy ją od słońca, lecz ona korzeń ma w glebie gdzie tak nisko nie przemarznie. W doniczce ziemia w tych samych warunkach przemarzłaby na kość i stracilibyśmy roślinę. Dlatego nie napiszę do jakiej temperatury poniżej zera można przechować niezabezpieczoną roślinę w przemarzającym garażu. Rozsądek podpowiada, że warto poświęcić te kilkanaście minut i donicę zabezpieczyć.

Rozmnażanie

Rozmnażanie skimmi jest dość długotrwałe i mały procent sadzonek ukorzenia się w amatorskich warunkach.

Najrozsądniejszym jest pobieranie sadzonek z tzw. piętką. Pobieramy w drugiej połowie lata, traktujemy ukorzeniaczem do roślin zdrewniałych i sadzonkujemy w mieszaninie torfu z perlitem. Ukorzenianie trwa nawet 9 miesięcy. Potem jeszcze sezon uprawiamy je w pojemniku by w kolejnym sezonie po minięciu obawy przymrozków wysadzić na miejsce stałe.

Możliwe są także odkłady proste. Tu ukorzenianie może potrwać nawet 18 miesięcy.

Nasiona będziemy mieć jeśli mamy albo egzemplarz obupłciowy albo co najmniej po jednym egzemplarzy żeńskim i męskim. Wówczas nasiona pozbawiamy miąższu i wysiewamy w standardowych warunkach. Kiełkują po 3-4 tygodniach.

Choroby i szkodniki

O ile w gruncie to roślina raczej zdrowa to w suchych warunkach mieszkania plagą może stać się przędziorek. Szukajmy zatem jasnych, drobniusieńkich plamek przede wszystkim wzdłuż nerwu głównego.

Zastosowanie

 Co raz częściej jej ciekawe kwiatostany wykorzystuje się w bukieciarstwie. Szczególnie odmiana ”Kew Green” robi ostatnio furorę. Trwałość pędów w wazonie to około 3 tygodnie. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie zrobić nawet z egzemplarza męskiego ciekawej choinki.

Uwagi

Zastanówmy się nad wprowadzeniem rośliny do domu jeśli przebywają w nim dzieci bo wszystkie części rośliny są trujące. Wprawdzie trzeba zjeść tego dość dużo, ale nie mamy gwarancji czy nasza latorośl nie jest uczulona na któryś z tych glikozydów i już niewielka ilość wywoła sensacje.

Nazwa rodzajowa ”Skimmia” pochodzi od japońskiej nazwy tej rośliny – Shikimi.

Pierwsze wzmianki jej uprawy w Europie pochodzą z roku 1838.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: