Kwiaty doniczkowe

Niewiele o wyglądzie, a dużo o potrzebach roślin

Guzmania języczkowata

Posted by zojalitwin w dniu 06.04. 2015

©

Guzmania lingulata

Guzmania lingulataOpis

Rodzina: Bromeliaceae

Roślina epifityczna lub naziemna, żyje praktycznie 3 lata i zamiera po kwitnieniu. Wcześniej jednak wytwarza 2 – 3 małe odrosty.

Liście skórzaste, sztywne, równowąskie tworzące rozetę. Mogą być one ciemno lub jasno zielone, paskowane, a nawet wzorzyste. W środku rozety liściowej tworzy się lejek, w którym zbiera się woda. Kwiaty małe, żółte lub białe, pojawiające się między ciemnoczerwonymi lub żółtymi liśćmi przykwiatkami, utrzymujące się wiele tygodni. Kwiatki nie stanowią o wartości ozdobnej rośliny.

Są dwie formy tego samego gatunku.

Guzmania lingulata var. lingulata – forma wyższa;

Guzmania lingulata var. minor – niższa forma i tą zwykle uprawiamy w mieszkaniu.

Występowanie

Pochodzi z lasów tropikalnych środkowej i południowej Ameryki. W naturze guzmania tworzy zwarte kępy.

kwiatkiWysokość

Niższa forma to około 30 cm, a wyższa nawet 80 cm.

Termin kwitnienia

Na początku zimy zaczynają wybarwiać się liście przykwiatowe. Od tego momentu mogą pojawić się w sprzedaży. U nas zwykle później się to zaczyna z uwagi na wysokie koszty miejsca w szklarni. Dłuższy dzień pozwala ograniczyć nieco koszty.

Kolor kwiatu

W przypadku gatunku białe.

Stanowisko

środowiskoGuzmanie wymagają stanowiska ciepłego przez cały rok. Zatem warunki mieszkaniowe są wystarczające pod względem temperatury. Roślinom, które już wybarwiły liście nie zaszkodzi mniej światła. Problem zaczyna się, kiedy sami hodujemy roślinę. Ona najpóźniej w trzecim roku powinna zakwitnąć. Nie zrobi tego jeśli będzie miała za ciemno. W tym czasie powinna być tuż za firanką południowego okna. Drugim wymogiem jest niższa temperatura zimą przez dwa lata. Nie może jednak spaść poniżej 13 0C. Jako roślina lasów nie przepada za wahaniami temperatury.

Wymagania i pielęgnacja

Jeśli ktoś ma warunki może uprawiać guzmanię jako epifit, lecz większość powinna pozostać przy uprawie w doniczce. Podłoże powinno być stale wilgotne, jednakże nie wolno dopuścić do w naturzenadmiaru wody. Można przesuszyć ziemię 2-3 dni, aby dotlenić korzenie i dopiero wówczas umiarkowanie podlać roślinę. Cały czas w rozecie trzeba uzupełniać wodę. Mimo sztywnych liści ta roślina wymaga częstego zraszania wodą wolną od wapnia. Bierze się to stąd,że kraje jej pochodzenia są z obu stron otoczone oceanami i wilgotność powietrza w tych krajach jest ogromna. Odczyn podłoża powinien być zdecydowanie kwaśny. Podobny do odczynu podłoża w jakim uprawia się rododendrony i azalie. Wybierając podłoże dla odrostów rzadko dostaniemy takie, jakie używają wielbiciele epifitów. Wybierzmy zatem to dla roślin już wspomnianych, lub dla iglaków ewentualnie paproci. Jeśli tylko mamy taką możliwość wybierzmy to z nawozem o przedłużonym działaniu. Musimy także dokupić worek kory, żwirku jak najdrobniejszego, wermikulitu. Nie używajmy piasku jeśli nie mamy dostępu do piasku rzecznego. Ten z piaskownicy to zbiór wszelkich możliwych patogenów. Wielkość doniczki zależy od tego czy odrosty sadzimy razem czy każdy osobno. Pamiętajmy jednak o zasadzie, że zaczynamy od możliwie najmniejszej możliwej.

W momencie, kiedy odrosty mają co najmniej połowę wielkości rośliny dorosłej mamy dwie opcje. Pierwsza to wyciąć zasychającą rozetę, którą kupiliśmy i po przesadzeniu dalej uprawiać je razem, lub po wyjęciu z doniczki usunięcie nieco ziemi i odjąć odrosty wraz z ich korzeniami. Decyzja czy odrosty sadzimy razem czy osobno to rzecz każdego z nas co woli. Po przesadzeniu letnią wodę strużką po liściu lejemy do lejka tak by wypłynęła do podłoża. W lejku woda nie powinna zbyt długo zalegać bo znajdujący się na samym dole stożek wzrostu zacznie gnić – mniej więcej tydzień. Bardzo ostrożnie obchodzimy się z tym w zimie. W lecie mniej więcej co trzecie podlewanie podłoża, dodajemy także do wody w rynience kropelkę lub dwie rozpuszczonego w wodzie biohumusu. Tak hodujemy przez dwa lata. W trzecim, w środku zimy musimy zapewnić maksimum światła. Kiedy pojawi się kwiatostan w rynience przestajemy nalewać wody do niej. To skraca żywotność kwiatostanu. Przez cały okres uprawy roślina powinna stać na wilgotnych kamykach. Ja do tego celu używam kolorowych szklanych kulek. Kiedy pokryje je kamień wrzucam do garnka w octem i zagotowuję. Płuczę i znów mam piękne.

Pędzenie

Jeśli komuś zamarzy się podpędzić np. roczne odrosty powinien zapoznać się z tym postem http://www.bromeliads.info/forcing-bromeliads-to-bloom/

Rozmnażanie

Pobawić się z nasionami można, jeśli mamy do nich dostęp. Jednak najczęściej kupujemy roślinę już kwitnącą i ewentualnie dalej uprawiamy lub traktujemy jako jednorazówkę, co często ma miejsce w biurach. Można wówczas wziąć taką roślinę i zacząć swoją uprawę przez odjęcie odrostów.

Choroby i szkodniki

W mieszkaniu rzadko spotykamy się z zagrożeniami, lecz w suchych warunkach mogą pojawić się przędziorki i wełnowce.

Przy nadmiernej wilgotności, połączonej z niższą temperaturą, roślina bardzo szybko zareaguje zamieraniem dolnych liści, liście czarnieją i może pojawić się szara pleśń. Zamierać może także kwiatostan.

Zastosowanie

Wyjęte odrosty i posadzone do pojedynczych, małych doniczek można wykorzystać jako element większych kompozycji tarasowych. Na zimę doniczki wyciągamy i wracają na parapet. Trzeba to zrobić stosunkowo wcześnie pamiętając o minimalnej temperaturze.

Uwagi

Nazwa rodzaju ”Guzmania” jest hołdem dla żyjącego pod koniec osiemnastego wieku Anastasio Guzmana (zm. 1807), hiszpańskiego przyrodnika.

Nazwa gatunku ”lingulata” pochodzi z łaciny gdzie ‘lingua’ = język.

A
A
A

Przypisy


Wykorzystano zdjęcia z następujących stron:

W naturze – http://recregarden.blogspot.com/2013/06/guzmania-lingulata.html

Posted in Uncategorized | Otagowane: , , , | 8 Comments »

 
Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 72 obserwujących.